“We hebben meer Hejmo’s nodig”

Frank Mariën
11 september 2017

In augustus 2017 was ons opvanghuis Hejmo één jaar open. Negen jongens en meisjes tussen 7 en 17 jaar vinden er ondertussen een veilige thuis. Redouane Ben Driss, psycholoog en expert in transculturele hulpverlening, heeft 25 jaar ervaring met jeugdhulp en (kind)vluchtelingen en geeft mee richting aan het opvanghuis.

Wat is het beste aan Hejmo?”, herhaalt Redouane onze vraag. “Hejmo is een opvanghuis, geen opvangcentrum. Het is kleinschalig en voelt aan als een familie.”

De woorden klinken ons als muziek in de oren. Want dat is precies wat we met SOS Kinderdorpen nastreven: kinderen die niet bij hun ouders kunnen opgroeien toch een warme thuis in een familiale omgeving bieden.

“We hebben meer Hejmo’s nodig”, gaat Redouane verder. “Want veel kindvluchtelingen in Europa verblijven vandaag nog in grote centra. In Duitsland gaat dat soms tot centra van twee- à driehonderd jongeren. De individuele begeleiding die de kinderen in Hejmo krijgen, is daar niet zomaar voor handen.”

Nederlandse taal als bindmiddel

Eén van de eerste uitdagingen voor een opvanghuis als Hejmo, is de zoektocht naar een gemeenschappelijke basis voor het samenleven. Redouane: “Binnen de begeleiders en de jongeren in Hejmo is een goede mix van culturen, van leeftijd, van jongens en van meisjes. Dat is belangrijk: het toont hen meteen dat andere mensen soms anders denken over samenleven, over wat normaal is en wat niet. Maar het is ook zoeken naar een compromis. Dat is zeker niet altijd een paradijs, het is een proces met vallen en opstaan.”

Redouane Ben Driss is psycholoog en expert in transculturele hulpverlening

In dat proces is een belangrijke rol weggelegd voor taal. Binnen de leefgroep zijn er veel verschillende talen: Engels, Frans, Arabisch, Farsi... “Maar de taal die ons allen bindt”, zegt Redouane, “is het Nederlands. Dat is de taal waarin iedereen in Hejmo elkaar ontmoet. Het is de inspanning die we allemaal maken om toenadering mogelijk te maken.”

Grenzen stellen

Dat wil niet zeggen dat de kinderen en jongeren hun eigen taal moeten vergeten. Integendeel. Redouane: “We beschouwen de eigen taal en cultuur als een rijkdom. Het is een evenwichtsoefening, waarbij we proberen het beste uit diverse werelden samen te brengen.”

Dat betekent ook grenzen stellen. Want soms zijn bepaalde culturele opvattingen moeilijk te verenigen. “Een aantal jongens komen bijvoorbeeld uit zeer patriarchale culturen”, aldus Redouane, “waar mannen het gezag uitdragen. Ze hebben nooit anders geweten. Als ze dan in Hejmo merken dat een vrouw de leiding heeft, is het voor hen niet eenvoudig om zoiets te aanvaarden. Hier stel je een grens: zij heeft dit gezag en dat moet je respecteren. En dat respect is altijd wederzijds.”

We beschouwen de eigen taal en cultuur als een rijkdom

Redouane Ben Idriss

Samenlevingsovereenkomst

Na een paar maanden van kennismaken en grenzen aftoetsen, kwamen de begeleiders en kinderen van Hejmo tot een samenlevingsovereenkomst. Daarin staat heel duidelijk wat kinderen en begeleiders van elkaar mogen verwachten, hoe we met elkaar omgaan en welke grenzen ieder van zijn kant moet respecteren. Die overeenkomst is volledig participatief: het is een ontmoeting en een compromis tussen ieder kind en elke begeleider. Het vormt de basis van het samenleven in Hejmo.

Aandacht voor het individu

Hejmo wil je helpen uitgroeien tot een volwaardig mens en lid van de samenleving. We geven je duidelijke sturing en richten ons op oplossingen in plaats van te straffen of belonen. Op die manier willen we je gidsen naar volwassenheid.”

Een citaat uit de samenlevingsovereenkomst, dat duidelijk aangeeft waar we met Hejmo naar toe willen: de jongeren gidsen naar een positieve, waardevolle toekomst. Redouane: “Dat betekent ook dat je binnen de leefgroep aandacht moet hebben voor het indivdu. De jongeren één op één ontmoeten, open staan voor hun verhaal, hun angsten, hun intelligentie, hun dromen voor de toekomst.”

Kindvluchtelingen hebben vaak heel wat dingen meegemaakt, in hun thuisland en onderweg. Sommigen hebben daarom nood aan individuele begeleiding. Anderen hebben vooral nood om gewoon kind te kunnen zijn. Ze willen verlichting van de zware verantwoordelijkheid die ze lang gedragen hebben. En allemaal hebben ze ruimte nodig om fouten te maken.

Dit zijn allemaal jongeren die duizenden kilometers afgelegd hebben om hier te geraken.

Het ‘Care-Effect’

“Want naast ‘vluchteling’”, zegt Redouane, “zijn zij vooral ook ‘adolescent’, met alle uitdagingen die deze leeftijd met zich meebrengt. We moeten blijven geloven in hun potentieel. Dit zijn allemaal jongeren die duizenden kilometers afgelegd hebben om hier te geraken. Zij hebben wilskracht en duidelijke doelen. Daar moet je naar luisteren en hen ondersteunen om die doelen te realiseren. Als je daarin slaagt, dan win je als samenleving.”

Dan heb je kwetsbare kinderen helpen uitgroeien tot sterke volwassenen met een positieve bijdrage aan de samenleving. Dat noemen we bij SOS Kinderdorpen het ‘Care-Effect’.

Geef minderjarige vluchtelingen in België opnieuw een thuis en een toekomst.

Word sponsor
Lees meer artikels over: Belgische SOS projecten

Ik word sponsor

en geef met maandelijks 20 euro minderjarige vluchtelingen in België opnieuw een thuis en een toekomst

Jouw rekeningnummer
Maandelijkse betaling via domiciliëring: Meer info
Opmerkingen