"Voortaan draag ik haar altijd met me mee"

Christèle
Christèle
12 juni 2017

Toen Christèle bij ons begon te werken, werd ze meteen meter van Severine uit het SOS Kinderdorp Kinshasa, DR Congo. Deze lente ging ze voor het eerst bij haar op bezoek.

“Ik vroeg me af of ik haar onmiddellijk zou herkennen”, vertelt Christèle wanneer ze haar verhaal met ons deelt. “Toen ze me een briefje stuurde eind vorig jaar, zat er ook een mooie foto bij, dus ik was overtuigd van wel. Huis per huis brengen we een bezoek aan elke SOS familie. De directeur van het kinderdorp, Pascal, vertelt me dat Severine in huisje nummer elf woont. We kloppen aan en alle kinderen komen spontaan aangerend om ons te ontmoeten.

Onmiddellijk herken ik het prachtige kind van op de foto. Ze geeft me een hand en zegt : “Bonjour, je m’appelle...”, waarop ik snel antwoord: “Severine, oui, je sais...”. Verbaasd en met grote vragende ogen kijkt ze me aan. Ik leg haar uit dat ik één van haar meters ben uit België. En dat ik haar herken doordat ik onlangs een briefje kreeg met een nieuwe foto."

“Voortaan draag ik haar altijd met me mee”

SOS meter Christèle

SOS mama Betty

"Haar SOS moeder Betty neemt me onmiddellijk stevig in haar armen en bedankt me uitvoerig om één van haar kinderen te steunen. Ze zegt me hoe belangrijk het is dat mensen het dorp financieel ondersteunen om deze kinderen alle zorgen te kunnen geven die ze zo erg nodig hebben.

Betty is het kloppend hart van het gezin. Zij is diegene die de kinderen met onvoorwaardelijke liefde omkadert en opvoedt. In het huis gelden haar regels. Eén voor één zijn deze vrouwen warme goedlachse dames die een ongelooflijke passie uitstralen voor wat ze doen: ervoor zorgen dat elk kind opgroeit in een warm gezin."

Wil jij net als Christèle een kind in één van onze kinderdorpen één op één ondersteunen?

Word meter of peter

Mijn hart breekt

"De volgende dag trekken we de lokale gemeenschap in om het SOS Familieversterkend programma aan het werk te zien. De overweldigende schoonheid van het land staat in schril contrast met de schrijnende levensomstandigheden van de arme bevolking. Mijn hart breekt bij het zien van de ‘woningen’ van de gezinnen die we met SOS Kinderdorpen ondersteunen: 4 golfplaten tegen mekaar geplaatst, geen meubels, geen stromend water of elektriciteit. Hoe kan het dat kinderen vandaag nog in deze omstandigheden moeten opgroeien?"

Een voetje op mijn schoen

"Met het familieversterkend programma wil SOS Kinderdorpen ervoor zorgen dat die families beter voor hun kinderen kunnen zorgen. Zodat ze nooit alleen komen te staan. Samen met de ouders maken we een ontwikkelingsplan op. Stel bijvoorbeeld dat de mama goed kan naaien, dan zal SOS Kinderdorpen haar helpen aan een naaimachine. Zo kan ze voor een inkomen zorgen. En werk zorgt er tevens voor dat ze op een betere plek kunnen wonen."

Ondanks die hulp blijft er een gevoel van onmacht hangen. Want er zijn nog zoveel kinderen die we niet kunnen helpen. Een klein meisje plaatst haar voetje op mijn schoen en trapt even stevig door. Als ik haar aankijk neemt ze snel mijn hand om het niet meer los te laten. Een meisje met dunne armpjes en beentjes en een gezwollen buikje door ondervoeding. Die snakt naar een beetje aandacht, liefde, of zelfs gewoon even iemand die haar aanraakt. Ze is één van de vergeten kinderen van Congo. Vergeten door iedereen, inclusief hun eigen overheid. Voor veel van hen is een organisatie als SOS Kinderdorpen hun laatste hoop."

Ik zal me elke dag afvragen hoe het met haar gaat

Curieuzeneuse mosterdpot

"Terug in het kinderdorp, komt Severine me nog een briefje brengen. Ik heb van mijn kant ook een cadeautje om haar te overhandigen: kleurstiften en een memoryspel, speelgoed dat ze kan delen met de andere kinderen in het dorp. Ze is nieuwsgierig naar mij en mijn leven in België, en stelt ronduit vragen. ‘Ben je getrouwd, heb je kindjes, heb je dieren, waar woon je, waarom kom je zo ver naar Congo, hoe is het leven in Europa en wanneer kom je de volgende keer?’"

Ben je gelukkig?

"Ik vermijd om haar vragen te stellen over haar verleden of over hoe ze bij SOS Kinderdorpen terecht kwam. Wel vraag ik haar of ze gelukkig is, bij haar SOS moeder. En of het goed gaat op school. Ze houdt van haar SOS moeder en is dankbaar dat ze hier kan leven, samen met haar vriendjes. Want zo heeft ze er veel hier in het kinderdorp. En ze blijkt nog een vlijtige studente met goede punten ook. Als ik haar vraag naar haar favoriete sport zegt ze: ‘Seulement étudier’. Ze is verzot op baby’s en wil later vroedvrouw worden. En ze is vastberaden om die droom waar te maken."

Krop in de keel

"Als ik me voorbereid op het afscheid, gaan er 101 dingen door mijn hoofd. Ik wil haar zeggen dat ik haar bewonder, haar joie de vivre, haar doorzettingsvermogen, haar persoonlijkheid. Dat ik me elke dag zal afvragen hoe het met haar gaat. Dat ik fier ben op haar en regelmatig een briefje zal sturen. Als het zover is kan ik alleen maar uitbrengen dat ze haar best moet blijven doen op school. En dat ik snel ga schrijven. Ik vertrek terug naar huis, een onvergetelijke ervaring rijker, en een kleine dame die ik vanaf heden steevast met mij meedraag. Mijn metekindje. Vroedvrouw in spe."

Lees meer artikels over: Peterschap

Ik word meter of peter

en geef vanaf 30 euro per maand een kind opnieuw een thuis en een toekomst.

Kies een bedrag
Geslacht kind
Leeftijd kind
Bij voorkeur in deze regio
Uw gegevens
Jouw rekeningnummer
Maandelijkse betaling via domiciliëring: Meer info
Opmerkingen