“Vreselijk mijn volk zo te zien, maar ik moét helpen.”

Michael
Michael
29 januari 2016

Geteisterde Syrische dokter in frontlinie van vluchtelingencrisis

Dokter Abdul Salam Sabbouh verloor de laatste vijf jaar zijn ouders, zeven broers en zussen en twaalf neven: allemaal slachtoffers van de oorlog in Syrië. Nu zit hij, als dokter in een veldhospitaal, in de frontlinie van de vluchtelingencrisis.

Tabanovce, Macedonië, 28 January 2016 - Elke dag trekken van hier honderden vluchtelingen verder richting de grens met Servië. Ze hebben dan al zo’n tweeduizend kilometer achter de rug. En dat eist zijn tol. “Ik vind het vreselijk om mijn volk zo te zien”, vertelt Abdul. “Maar ik zie het als mijn plicht om hen te helpen.”

Abdul groeide op in Syrië, studeerde voor dokter in ex-Joegoslavië en werkte nadien tot 2010 in Homs. Sindsdien zag hij zowat zijn hele familie bezwijken in de oorlog. Zelf vluchtte hij op tijd naar het thuisland van zijn vrouw: Macedonië. In de grensstad Tabanovce werkt Abdul nu als dokter in een veldhospitaal van SOS Kinderdorpen en het Rode Kruis.

Ik ben blij dat ik zieke kinderen niet in de grote ziekenzaal moet leggen, maar dat ik hen naar de kindvriendelijke ruimte van SOS Kinderdorpen kan sturen.

Dokter Abdul

Vermoeidheid, angst en stress tast immuunsysteem aan

Abdul: “Ik maak me het meeste zorgen om kinderen en ouderen. Ze zijn doodop van de reis en de angst en stress verzwakt hun immuunsysteem. Met deze koude (tot -10°C, n.v.d.r.) zijn kinderen dan rap ziek. Ik ben blij dat ik hen niet in de grote ziekenzaal moet leggen, maar dat ik hen naar de kindvriendelijke ruimte van SOS Kinderdorpen kan sturen. Daar zijn ze veilig en kunnen ze bij hun mama blijven. Het is er warm en ze krijgen er eten. Dat is het beste geneesmiddel.”

Weinig kinderen lachen of spelen

Dat Abdul zelf uit Syrië komt, maakt zijn werk een stuk gemakkelijker. "Ik begrijp meteen wat er scheelt en ik kan ook met hen praten. Naast fysieke hulp hebben mensen immers ook veel nood aan psychologische steun."

“Met dit koude weer zie je voorlopig niet veel kinderen lachen of spelen. Veel ouders maken zich zorgen om de gezondheid van hun kinderen. Gelukkig zijn er in Turkije voldoende hulporganisaties die eten uitdelen. De vluchtelingen kampen hier dus nog niet met ondervoeding.”

Lees meer artikels over: Vluchtelingencrisis

Jouw gift redt levens

Zoveel kinderen zijn op de vlucht van oorlog en geweld. Zij hebben jouw hulp nu nodig!

Kies een bedrag
Ik steun
Uw gegevens

Meer info over Europese domiciliëring? Klik hier

Jouw rekeningnummer
Maandelijkse betaling via domiciliëring: Meer info
Opmerkingen