Geneviève Olry was SOS moeder van dertien broers en zussen

Ontdek ook ons SOS Kinderdorp in België

Geneviève Olry ontving op 31 oktober 1962 dertien SOS kinderen, allemaal broers en zussen uit hetzelfde gezin, waar ze de rest van haar leven voor zou zorgen. Vandaag, 54 jaar later, deelt ze haar uitzonderlijk verhaal met ons.

Acht broers en vijf zussen, tussen één en veertien jaar oud, allemaal uit hetzelfde gezin. Hun moeder overleed door ziekte en extreme vermoeidheid. Hun vader kon onmogelijk voor hen zorgen. Zonder thuis, zonder ouders die voor hen konden zorgen, was hun toekomst heel onzeker. Geneviève Olry, toen 39 jaar oud, engageerde zich om voor de dertien kinderen te zorgen in een SOS Kinderdorp in Frankrijk. Een levenslang engagement. Een enorme uitdaging. En volgens Geneviève zelf, de beste keuze die ze ooit maakte.

Zonder SOS hadden dertien broers en zussen nooit samen kunnen opgroeien

Geneviève Olry, SOS moeder van dertien broers en zussen

Overlevingsstrijd

“Ik had lang op dit moment gewacht. Zorgen voor kinderen met een moeilijk verleden was mijn roeping. Toen de kinderen in het kinderdorp toekwamen, waren ze uitgehongerd en hadden ze nog nooit lakens gezien. Ze waren boos om het verlies van hun moeder, die ze heel hun leven alleen moe en verslagen hadden geweten.

De jongste broer was nauwelijks een jaar oud en woog minder dan vijf kilogram. De dokter geloofde niet dat hij zou overleven en gaf me de raad om me te bekommeren om de andere twaalf. Maar ik wou hem niet opgeven. Maandenlang heb ik hem met heel veel aandacht gevoed, gewiegd en verzorgd. En hij heeft het overleefd.”

Petite maman Chérie

“Zo lieten de kinderen me vrij snel toe. Eén van de jongste meisjes kwam me op een dag vragen of ik nu haar mama was. Ik vertelde haar, heel voorzichtig, dat ik niet haar echte mama was, maar dat ik, als ze dat zelf wilde, voor haar wel als een mama zou zijn. Ze ging toen meteen al haar broers en zussen vragen om me mama te noemen.

Mijn grootste geluk is dat ik deze kinderen een gelukkige jeugd kon bieden.

Geneviève Olry

In brieven of kaartjes die de kinderen me schrijven als ze op vakantie zijn, noemen ze me nog altijd ‘Petite maman chérie'. Kijk, hier is een heel mooi fragment uit één van die brieven: “Je was onze bron van geluk. Het is dankzij jou dat wij nooit meer honger of kou kenden. Ik kan echt zeggen dat mijn geluk begonnen is in het SOS Kinderdorp, met jou aan mijn zijde, omringd door mijn broers en zussen. Jij hebt wonderen verricht voor ons allemaal.”

Ik wou hen geen dag alleen laten. Zelfs niet om even uit te rusten. Zodat ze nooit het gevoel hadden er alleen voor te staan. Mijn grootste geluk is dat ik deze kinderen, ondanks hun verleden en de moeilijke omstandigheden, een gelukkige jeugd kon bieden. Dat ik voor hen als een moeder kon zijn aan wie ze zich konden hechten. Dat ik zag hoe de dertien broers en zussen elkaar steunden en zich aan mekaar optrokken. Zonder SOS Kinderdorpen hadden ze nooit samen kunnen opgroeien.”

Een testament in het teken van SOS kinderen

“Ik heb hen op weg geholpen naar een volwassen en zelfstandig leven. En dat deed ik puur uit de liefde die ik voor hen koesterde. Maar er zijn nog manieren om kinderen met een moeilijk verleden te begeleiden door hun jeugd. Eén van de mooiste is om hen via je testament een veilige omgeving om in op te groeien en een liefdevolle thuis te bieden. Dat is ook liefde geven. Geloof me, met een testament verricht je wonderen voor kinderen die het écht nodig hebben!”

Ook in België zijn er heel wat kinderen die niet thuis kunnen opgroeien. Jij kan ervoor zorgen dat zij toch opgroeien in een warm gezin.

Word sponsor
Sharing is caring: