Vluchtelingen Rima en Farid komen op adem bij SOS

Onze collega’s in Macedonië en Servië zijn momenteel druk aan het werk om de stroom vluchtelingen uit het Midden-Oosten en Afrika op te vangen. Twee van die vluchtelingen zijn Rima en haar zoontje Farid, die tijdelijk opvang vonden in een SOS kindvriendelijke ruimte.

Ontheemde kinderen en families opvangen in Syrië

In de schaduw van een tent…

Het is een verschroeiend hete zomerdag. In de schaduw van een blauwe tent in het vluchtelingenkamp in Zuid- Macedonië spelen een tiental kinderen met houten blokjes. In deze SOS kindvriendelijke ruimte kunnen ze even terug gewoon kind zijn. In de buurt zit een jongedame van rond de twintig, met een klein babyjongentje op haar schoot.

Rima en Farid

Zijn naam is Farid en is zeven maanden oud. Hij heeft grote blauwe ogen en blond haar en is duidelijk de zoon van zijn moeder, Rima. Ze komen van Kobani in Syrië en zijn op weg naar de vader van het kind, in Duitsland. Ondertussen legden ze al ruim 2000 kilometer af, om in Duitsland te geraken moeten ze die afstand nog eens overdoen.

Naar een dokter

Farid lijkt erg mager en futloos. Zijn ledematen lijken van rubber gemaakt. Wanneer hij je vinger vasthoudt, is zijn greep zwak. Rima vertelt waarom. “Hij is geopereerd aan zijn hart in Syrië.”. Daarop toont ze een verticaal litteken op zijn borst dat nog maar net geheeld lijkt. Farid moet naar een dokter, en snel.

Met twee op weg

De twee vertrokken al een hele poos geleden uit Kobani. Eerst namen ze de boot, daarna wandelden ze. Of beter, Rima wandelde, terwijl ze Farid op haar borst droeg. Nu moeten ze beide zo snel mogelijk in Duitsland geraken. En daarom nemen ze best een taxi.

Ontvoerd en beroofd

Maar daar heeft Rima bang van. Ze hoorde al verschillende verhalen van mensen die ontvoerd of berooft werden. Iedereen in het kamp probeert haar gerust te stellen en haar ervan te overtuigen toch maar een taxi naar de grens met Servië te nemen in plaats van een bus, die er vier uur langer over doet.

Dan toch op weg

Uiteindelijk kunnen de medewerkers in het kamp ervoor zorgen dat Rima en Farid zo snel mogelijk naar de grens kunnen vertrekken. Gelukkig. Maar spijtig genoeg zijn er nog ontelbare verhalen zoals dat van hen. Eén van de SOS medewerkers in het kamp vertelt: “Deze morgen wandelde ik rond het terrein. In het lange, droge gras vond ik een jongen, uitgedroogd en amper ademend. Bijna verstikt in zijn eigen braaksel.”

Farid en Rima zijn op weg, maar verenigd met hun vader en man zijn ze nog niet. Ook het jongetje in het gras moet nog een lange weg afleggen, net als alle andere vluchtelingen. Dit zijn slechts enkele van de afschuwelijke verhalen, help ze positief te eindigen.

Help kinderen op de vlucht.

Doe een gift
Sharing is caring:
Sterke verhalen