Yolande, vrijwilliger in het Simbahuis

In Liedekerke, midden in het Vlaams-Brabantse Pajottenland, ligt één van de Belgische projecten van SOS: Het Simbahuis, waar acht kinderen een nieuwe thuis weg van hun thuis vinden. An Dewinter, directeur van het Simbahuis en Yolande, al twee jaar vrijwilliger, hebben er hun hart verloren, want “dit is meer een familie dan iets anders.”

“Als ik die patotterkes zie binnenkomen, spring ik graag in”

Yolande

“Yolande doet veel meer dan enkel koken”

An is er 31, Yolande 54, de één komt uit West-Vlaanderen, de andere uit Waals-Brabant. Op het eerste zichtlijken ze heel verschillend, maar één ding delen ze zonder meer: hun enthousiasme voor het Simbahuis en zijn bewonertjes.

Yolande: “Ik ben nu een dikke twee jaar vrijwilliger in de keuken, maar ik ben helemaal geen kok. Eigenlijk ben ik kleuteronderwijzeres van opleiding. Twee jaar geleden heb ik echter problemen aan mijn stem gekregen en heb ik mijn job moeten opgeven. En dan zit je daar thuis, je hopeloos te vervelen. Ik wou íets doen, en dan vooral met kinderen. Want daar ligt mijn hart natuurlijk. Toeval of niet, toen ik op het internet hier en daar wat opzocht, stootte ik bijna meteen op een vacature in het Simbahuis. Eerst kwam ik twee dagen, maar ondertussen heb ik er al een dagje bij genomen.”

An: “Yolande is eigenlijk veel te bescheiden: (richt zich tot Yolande) Je doet hier zoveel meer dan enkel koken.”

Yolande: “Goh ja, kijk, ik ben natuurlijk nog steeds kleuteronderwijzeres. Als er dan zo’n kleine patotterkes binnenkomen en er is eens iemand ziek of er is geen crèche te vinden, dan spring ik graag in.”

An: “Een tijdje terug verbleef er bijvoorbeeld een jongentje van anderhalf jaar bij ons. Op dinsdagen, wanneer we teamvergadering hadden, kwam Yolande dan op hem passen. En door haar heeft hij dan ook erg veel stappen gezet. Zo praatte hij bijna niet toen hij hier aankwam, maar Yolande spendeerde elke dinsdag met hem en na een tijdje werd het duidelijk dat die input ook erg veel heeft bijgedragen aan zijn ontwikkeling. Hij begon meer en meer te praten, en dan vooral met Yolande.”

Echt engagement

Die flexibiliteit past ook in het huiselijke concept van het Simbahuis. De bedoeling is dat kinderen er zich thuis voelen, op hun gemak, en niet alsof ze begeleid worden door ‘opvoeders’ en de ‘kok’ hun eten klaarmaakt. Maar dat vraagt natuurlijk ook engagement.

An: “Het is belangrijk dat vrijwilligers weten dat het werk toch een zekere betrokkenheid inhoudt. Het is voor de kinderen sowieso al erg moeilijk. Zij zien constant andere mensen (psychiater, sociaal assistent, etc. …), dus nog meer veranderingen kunnen ze missen als kiespijn. Daarom werken we met een vast team vrijwilligers. Maar mensen vinden die dat langdurige engagement willen aangaan, is natuurlijk erg moeilijk.”

Naast Yolande werken er nog vier andere vrijwilligers in het Simbahuis. Roland is klusjesman en komt al een tijdje, Mark doet van alles wat en Jo is chauffeur en huiswerkbegeleidster. Heel erg recent is Ward er nog bij gekomen. hij doet de huistaakbegeleiding, en ook hij is heel gedreven.

“Ik heb nog nooit in zo een hecht team gewerkt”

Yolande

Een hecht team

Naast een erg gemotiveerde vrijwilligersploeg beschikt het Simbahuis ook over een bijzonder toegewijde groep vaste medewerkers. Ook dat is één van de redenen waarom Yolande er zich zo thuis voelt.

Yolande: “Het is echt wel ongelooflijk hoe graag de mensen van het Simbahuis hun job doen. Wat ze er allemaal voor over hebben. Dat is iets wat je eigenlijk bijna nergens vindt. In al die jaren dat ik in het onderwijs stond heb ik nooit een team geweten dat zo hecht was en waar zoveel werkplezier van uit ging. Ze komen hier werken, niet om hun boterham te verdienen, maar om met de kinderen bezig te zijn en ze een betere toekomst te geven.”

Wil jij het Simbaproject een duwtje in de rug geven? Dat kan!

Steun onze Belgische projecten
Sharing is caring:
Related stories