Hoe Renaud leerde om weer op te staan

De kindertijd van Renaud*, geboren in het centrum van Burundi, werd getekend door twee grote trauma's. Eerst overleed zijn papa, kort daarna werd hun huis verwoest. Dankzij de moed van zijn mama Annociate en de begeleiding van SOS Kinderdorpen Burundi kon het gezin er weer bovenop komen.

*Zijn naam werd gewijzigd om zijn privacy te beschermen.

Op de heuvels van Jimbi, niet ver van Gitega, bouwde Annociate een nieuw leven op voor zichzelf en haar drie kinderen. Haar stevige huis in rode baksteen werd twee jaar geleden afgewerkt. Het kijkt uit over een groen en glooiend landschap.

Had iemand haar dit tien jaar geleden voorspeld, dan had ze het wellicht niet geloofd. Toen voedde ze haar kinderen samen met haar man op in een lager gelegen huisje met een strodak. Zoals voor veel gezinnen in de omgeving was het leven niet gemakkelijk. Maar het koppel ging de strijd samen aan.

Overmand door wanhoop

Moeder en kinderen blijven discreet over de omstandigheden van het overlijden van de vader, in 2019. Wellicht rakelt die gebeurtenis te veel wonden op die nog altijd niet geheeld zijn.

“Toen mijn papa stierf, voelde ik een enorme wanhoop”, vertelt Renaud, de tweede zoon van Annociate. “Ik wasnog maar zeven jaar.” Aan zijn ernstige en gesloten houding merk je dat de zorgeloosheid van de kindertijd al ver weg is. “Ik heb bijna de school opgegeven, ik had de moed niet meer om te studeren”, gaat de jonge tiener verder.

Het begin van drie jaar overleven

Op amper dertigjarige leeftijd weduwe geworden, moet Annociate alle zeilen bijzetten om haar twee zonen en haar dochtertje alleen op te voeden. Maar het lot blijft haar treffen. Stortregens en een aardverschuiving vernielen hun huis. Dat nieuwe drama geeft de jonge mama bijna de genadeslag. “Het leven was extreem moeilijk geworden.”

Pas drie jaar later ziet ze eindelijk een duurzame oplossing, wanneer ze de werking van SOS Kinderdorpen ontdekt. Ze wordt geselecteerd voor ons familieversterkend programma, volgt opleidingen en krijgt een klein startkapitaal om te investeren. Een duwtje in de rug waarmee haar gezin eindelijk het hoofd boven water krijgt.

Opnieuw stabiliteit vinden

Vandaag probeert het gezin dat zware verleden achter zich te laten. Bij Annociate en haar buren leeft men van dag tot dag. Tussen het werk op het veld, water halen en maaltijden klaarmaken, vliegen de dagen voorbij. Zo snel zelfs dat Renaud nog niet echt heeft nagedacht over zijn toekomst. Die lijkt hem nog ver weg.

Toch zit de jongen niet stil. “Ik ga graag naar school, want dat helpt me om mijn activiteiten uit te bouwen”, legt hij uit. Nadat zijn mama met veeteelt begon, volgde hij samen met zijn grote broer al snel haar voorbeeld. De twee tieners hebben nu al kippen, konijnen en varkens. Met hun inkomsten kochten ze ook een stuk grond, waar ze maïs, bonen en cassave telen.

De onschuld en de goesting in het leven terugvinden

Zijn blik is vaak ernstig en bezorgd. Toch is er nog een plek waar Renaud zijn plezier terugvindt. Elke zondag ziet hij zijn vrienden in de Kinderrechtenclub. Voor tientallen kinderen op de heuvel is dat een afspraak die ze niet willen missen. Een vrijwilliger begeleidt hen en wisselt sensibiliseringssessies af met spel.

Op het voetbalveld blijft Renaud eerder afzijdig, maar bij de zaklopen laat hij zich helemaal gaan en verschijnt eindelijk die brede glimlach. Strijdvaardig geeft de jongen alles. Hij versnelt, struikelt en gaat toch door tot aan de finish. Vandaag wint Renaud niet, maar dat maakt niet uit. Ondanks alle beproevingen heeft hij al lang geleerd om weer op te staan.