Ga naar de inhoud

Is je kind verdrietig door wat er in de wereld gebeurt? 7 tips om het te helpen.

Geschreven op 17 november 2026

Meer weten over hoe veilig kinderen in België zich voelen?
Ontdek de resultaten van de Peace Pack enquête waar 7000 Belgen aan deelnamen

Vier op de tien kinderen voelen zich verdrietig door het nieuws. Dat blijkt uit onze nationale Peace Pack-enquête, die we samen met Bpact en Indiville uitschreven. Om hen te helpen zich beter te voelen, hoeft u geen antwoord te hebben op alles wat er in de wereld gebeurt. Wat kinderen vragen, is eenvoudiger. Hier zijn enkele tips om van start te gaan.

1. Vertrek vanuit uw kind en luister eerst

Sommige kinderen komen meteen ter zake en stellen direct vragen. Bij andere moet u tussen de regels lezen. Vraag uw kind wat het al weet en hoe het zich voelt. Luister eerst, zonder meteen een oplossing te willen vinden. Meer dan de helft van de kinderen (54 %) zegt dat net dat hen helpt: iemand die naar hen luistert. Zoek aanknopingspunten om erover te praten en grijp de kans wanneer die zich voordoet. Kijk bijvoorbeeld samen naar Karrewiet. Als u dat samen doet, hoeft uw kind niet alles alleen te verwerken.

2. Vraag niet alleen of uw kind ongerust is. Vraag ook of het verdrietig of nieuwsmoe is

Ongerustheid valt snel op. Verdriet en moeheid door het nieuws veel minder. Stel de vraag dus gewoon, ook aan kinderen die zeggen dat het hen niet raakt. Eén jongen op de vijf (21 %) zegt dat het nieuws hem niet echt raakt, tegenover één meisje op de twintig (5 %). Dat klopt niet noodzakelijk. Heb ook aandacht voor wat stillere kinderen voelen.

3. Vertel de waarheid, op kindermaat

Jongeren vragen in de eerste plaats eerlijkheid (54 %). Volwassenen vinden dat ook belangrijk, maar bijna de helft van hen (44 %) vindt het moeilijk om eerlijk te zijn zonder kinderen bang te maken. Eerlijk zijn betekent niet alles vertellen. Het betekent niets verbergen van wat uw kind sowieso ziet. Vraagt uw kind of er doden zijn? Zeg dat er veel mensen overleden zijn, maar laat de pijnlijke details achterwege. Eromheen draaien is niet nodig. Ga daarna zo snel mogelijk naar het grotere geheel. En als u iets niet weet, zeg dat dan ook.

4. Informeer u op basis van feiten

Praten over moeilijk nieuws gaat veel makkelijker als u zelf goed geïnformeerd bent. Dat is nodig, want het nieuws komt van overal. Vier op de tien jongeren zien elke dag moeilijk nieuws voorbijkomen op TikTok. Als u de feiten kent, kunt u valse informatie rustig weerleggen. U staat er niet alleen voor. Bijna de helft van de volwassenen (48 %) vraagt om betrouwbare informatie om samen met een kind te bekijken. Kies bronnen die u vertrouwt, en bekijk ze samen.

5. Maak ruimte voor emoties, ook die van uzelf

Erken wat uw kind voelt. Laat zien dat het er niet alleen voor staat. Dat brengt rust. Heb ook aandacht voor wat u zelf voelt. Een derde van de volwassenen (32 %) vindt het moeilijk om de eigen ongerustheid niet door te geven. Dat is menselijk. Neem even tijd voor uzelf voor u het gesprek begint. Uw kind heeft meer aan een rustige volwassene dan aan een volwassene die op alles een antwoord heeft.

6. Zet het nieuws uit en neem hun rugzak ernstig

Wordt het te zwaar, zet dan het nieuws uit en doe samen iets leuks. Aan iets anders denken helpt één jongere op de vier om zich beter te voelen (25 %). Slechts 7 % van de volwassenen ziet dat als een hulp. De gedachten verzetten is niet hetzelfde als wegkijken. Het geeft kinderen de ruimte om op adem te komen. Kijk ook naar wat er in hun vredesrugzak zit. Vrienden, een huisdier en een knuffel geven kinderen een gevoel van veiligheid. Geef die de plaats die ze verdienen. Laat uw kind een vriend uitnodigen, een wandeling maken met de hond of zijn knuffel meenemen naar school.

7. Voeg een boodschap van hoop toe en kom samen in actie

Praat niet alleen over wat fout loopt. Toon het nieuws ook van een positieve kant. Vertel over de mensen die gered zijn en, als dat zo is, over hoe snel en krachtig de hulp op gang kwam. Jongeren hebben meer hoop in de toekomst dan volwassenen. Die hoop hoeven we hen niet af te nemen. Praat ook over wat u samen kunt doen: een tekening maken, iets schenken, iemand helpen. Door die kleine gebaren weegt de machteloosheid minder zwaar.