L’Olivier, een springplank voor Lucas om zijn plek te vinden

Vanaf het moment dat hij in het SOS Kinderdorp Chantevent kwam wonen, wist Lucas dat hij rond zijn achttiende verjaardag zijn kot zou moeten verlaten. Ongeveer zes maanden voor zijn verjaardag begon hij samen met het begeleidingsteam te zoeken naar een nieuwe woonplek. Twee weken voor de grote dag kwam eindelijk het verlossende nieuws: in L’Olivier wachtte een appartement op hem.

In dit gebouw geeft SOS Kinderdorpen vier jongeren de kans om, zodra ze meerderjarig worden, te oefenen met zelfstandig wonen. Gedurende twee jaar beschikken ze er over een klein, gemeubeld appartement met een betaalbare huur, en krijgen ze persoonlijke begeleiding van maatschappelijk werkster Laura.

Een zachte overgang naar volwassenheid

Lucas woonde slechts negen en een halve maand in Chantevent voordat hij meerderjarig werd. Dat is weinig tijd om een jongere voor te bereiden op een zelfstandig leven, zowel financieel, emotioneel als psychologisch. Toch is dat wat de jeugdhulp meestal verwacht zodra jongeren volwassen worden. Voor velen voelt dat als een sprong in het diepe, vaak zonder duidelijke houvast. Om die cruciale overgang te vergemakkelijken, heeft SOS Kinderdorpen L’Olivier opgericht, volledig gefinancierd met eigen middelen.

“Het doel van de appartementen in L’Olivier is dat we leren zelfstandig te wonen,” vertelt Lucas. In het dagelijkse leven woont hij zelfstandig, maar hij kan Laura om hulp vragen wanneer dat nodig is. “Ze helpt me met allerlei praktische zaken: bellen naar de mutualiteit, documenten regelen bij de gemeente, enzovoort,” zegt hij, terwijl hij haar dankbaar aankijkt.

“De echte uitdaging is om te kunnen leven zonder jezelf alles te moeten ontzeggen. Genoeg eten, eens naar de cinema gaan… Dat is elke dag een uitdaging. Maar als je geen overdreven uitgaven doet, is het haalbaar,” voegt hij er zelfverzekerd aan toe.

Discrete maar essentiële begeleiding

De begeleiding van Laura wordt afgestemd op de noden en mogelijkheden van elke jongere. De ene heeft vooral hulp nodig bij medische afspraken, terwijl een andere ondersteuning vraagt bij het zoeken naar een opleiding of hobby. In elk geval komt Laura minstens één keer per week langs in L’Olivier en organiseert ze maandelijks een bijeenkomst met de vier jongeren.

Die discrete maar geruststellende aanwezigheid waardeert Lucas enorm: “Ze dringt zich nooit op en grijpt alleen in als ik haar om hulp vraag,” zegt hij. En vooral: “Ze doet alles samen met de jongere, maar nooit in zijn plaats.”

Een eerste stap naar een eigen toekomst

Voor jongeren die vooral instabiliteit hebben gekend, is een eigen thuis allesbehalve vanzelfsprekend. Gezien zijn parcours is dit voor Lucas dan ook een echte overwinning. Zijn trots is dan ook meer dan begrijpelijk.

Het is bovendien een belangrijke eerste stap in zijn levensproject: “Binnen drie jaar wil ik mijn diploma secundair onderwijs behalen, naar Namen verhuizen en beginnen aan de politieacademie. Maar eerst wil ik een studentenjob vinden om wat geld opzij te zetten en mijn rijbewijs te halen.”

Een mooi plan waarvoor hij in de komende twee jaar in L’Olivier een stevige basis kan leggen.