Directrice Hilde Boeykens geeft de fakkel door aan Marie Wuestenberghs

Twee vrouwen, één missie, één slogan. Na bijna 22 jaar aan het hoofd van SOS Kinderdorpen België geeft directrice Hilde Boeykens vanaf eind juni de leiding van de organisatie door aan Marie Wuestenberghs. Een overdracht vol sereniteit, fierheid en eenzelfde diep engagement: elk kind de kans geven om veilig op te groeien, hier en elders. 

Een hoofdstuk afsluiten, in alle sereniteit

Voor Hilde was vertrekken bij SOS Kinderdorpen België na 22 jaar geen makkelijke beslissing. "Het is nooit het juiste moment, maar op een gegeven ogenblik moet je de fakkel doorgeven. Die beslissing nemen, dat was voor mij het moeilijkste." Vandaag overheersen andere gevoelens. Sereniteit, allereerst: "Ik weet dat SOS gezond is, dat er een sterk team staat en een nieuwe kapitein die ik ken." En fierheid, ook, wanneer ze terugkijkt op de afgelegde weg: "Wanneer je afsluit, durf je terug te kijken. En dan zie je hoeveel we samen hebben gerealiseerd." 

Een terugkeer die zin heeft

Voor Marie Wuestenberghs, de nieuwe directrice, is het niet helemaal een nieuw begin. Het is veeleer een terugkeer. Tien jaar lang werkte Marie bij SOS Kinderdorpen België, waar ze verantwoordelijk was voor de internationale programma’s. Daarna sloeg ze een nieuwe professionele weg in en werd ze ook mama. Eén rode draad was altijd aanwezig: de rechten van kinderen. "Kinderrechten zijn voor mij een continuum," legt ze uit. "Terugkeren naar SOS Kinderdorpen past helemaal in die lijn." 

Eenzelfde passie, eenzelfde verontwaardiging

Wat de twee directrices verbindt? De kinderen. Hilde verwoordt het met emotie: "Ik hou van kinderen. Ze zijn een geschenk voor ons allemaal. Maar wat me nog meer raakt, is wanneer hen onrecht wordt aangedaan. Dat is wat me in beweging heeft gezet, dat is waarom ik voor SOS ben gaan werken." Marie deelt die verontwaardiging.  

Ze zijn het er ook over eens dat het belangrijk is om hen een omgeving te bieden waarin ze veilig kunnen opgroeien. "Op het terrein heb ik begrepen dat een kind emotionele en fysieke veiligheid nodig heeft, en niet alleen van zijn ouders: ook van de school, van de hele samenleving," zegt Hilde. Marie vult aan: "Veilig opgroeien betekent ook opgroeien met een garantie om je eigen potentieel te kunnen ontwikkelen. Er is ook de kwestie van de kansen die je een kind geeft, of niet geeft." 

22 jaar: een mix van trots, dankbaarheid en uitdagingen

Met veel trots kijkt Hilde terug op 22 jaar realisaties: van het recht van broers en zussen om samen te blijven bij een uithuisplaatsing, tot meer aandacht voor jeugdtrauma, sterke internationale partnerschappen, financiële onafhankelijkheid en het mee in beweging brengen van beleid en samenleving in het belang van kinderen. “We hebben het samen opgebouwd. Ik was de kapitein, maar zonder een sterk team kom je niet ver." Hilde is bijzonder dankbaar voor de steun van de experten die de organisatie hebben begeleid, en van de schenkers, bedrijven en stichtingen. Zonder hen was dit alles niet mogelijk geweest: “Ze hebben altijd in onze dromen en ons werk geloofd." 

Ook haar familie wil ze nadrukkelijk bedanken. Zij zijn altijd haar steun en toeverlaat geweest, vooral in moeilijke periodes. Want hoewel ze van nature optimistisch is, geeft ze toe dat ze ook nachten heeft wakker gelegen. Vooral toen de Internationale Federatie door een integriteitscrisis ging. "Toen heb ik slecht geslapen. Maar uiteindelijk hebben we daar ook opportuniteiten in kunnen zien.” 

De erfenis: dat kinderen gezien en gehoord worden

Mocht Hilde één ding achterlaten, dan zou het dit zijn: "Dat kinderen die moeilijke dingen meemaken in hun jeugd, écht gezien en gehoord worden. Ze lijden vaak in stilte, durven niet te praten over wat ze hebben meegemaakt. Weten dat ze er zijn, dat we naar hen luisteren, dat we hen zien, dat maakt een groot verschil. Dat is wat ik heb proberen aanbrengen. Ik hoop dat het na mij verdergaat." 

Marie is het daar helemaal mee eens. In die richting wil ze de organisatie dan ook verder ontwikkelen: vertrouwen opbouwen door te luisteren en samen met de kinderen, de gezinnen en de teams aan oplossingen te werken. 

Blijven dromen 

Kinderarmoede, geopolitieke instabiliteit, klimaaturgentie: de context waarin SOS Kinderdorpen actief is, wordt complexer. "De uitdaging zal zijn om relevant te blijven in de oplossingen die we aanreiken, om te blijven luisteren. Een onderscheid maken tussen noodmaatregelen en de afstand die nodig is om niet achter elke voorbijschietende haas aan te lopen. Onze prioriteiten bepalen. Onze échte meerwaarde identificeren." 

En dat alles zonder te vergeten te dromen! Dat is een van de belangrijkste adviezen die Hilde aan Marie geeft: "Groot durven dromen, ook bij uitdagingen waarvan men op voorhand zegt dat het nooit zal lukken." En Hilde heeft nog dromen voor SOS. De eerste: blijven bouwen aan een samenleving die gevoelig is voor trauma, met name rond Stadsjuweel, een kunstwerk ontworpen om het leed van kinderen te erkennen. "Daar zit een enorm potentieel. Er moet een motor zijn die de zaken in beweging brengt. SOS is daarvoor de juiste partner: om die katalysator van verandering te zijn." De tweede: blijven investeren in onderzoek en innovatie. "Er is weinig data beschikbaar om na te gaan of onze aanpak de juiste is. Ik hoop dat SOS daar verder in zal investeren. Dat helpt niet alleen ons werk, maar de hele sector." 

Een missie die niet stopt

Gedurende ons hele gesprek is de boodschap helder, gedeeld, ongeschonden: laten we kinderen helpen veilig op te groeien, hier en elders. Een team staat klaar. Een nieuwe kapitein neemt het roer. De dromen blijven groot, en de koers blijft dezelfde: dat elk kind gezien, gehoord en beschermd wordt en zijn eigen weg kan uitstippelen.